Immunitet sędziowski w świetle prawa

Immunitet (łac. immunitas – „uwolnienie od obciążeń”) to przywilej, który wyłącza odpowiedzialność sądową, gwarantuje nietykalność osobistą, a także zwalnia od czynienia tego, do czego inni są zobowiązani. Immunitet sędziego wypływa wprost z art. 181 Konstytucji, który stanowi, że sędzia nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej ani pozbawiony wolności, bez zgody sądu określonego w ustawie. Sędzia nie może być również zatrzymany ani aresztowany, z wyjątkiem ujęcia go na gorącym uczynku przestępstwa. Art. 181 Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. 2001 nr 98 poz. 1070) precyzuje immunitet sędziowski, stanowiąc, że sędzia nie może być zatrzymany ani pociągnięty do odpowiedzialności karnej, sądowej lub administracyjnej bez zezwolenia właściwego sądu dyscyplinarnego. Nie dotyczy to zatrzymania w razie ujęcia sędziego na gorącym uczynku przestępstwa, jeżeli zatrzymanie jest niezbędne do zapewnienia prawidłowego toku postępowania. O zatrzymaniu sędziego niezwłocznie powiadamia się prezesa sądu apelacyjnego właściwego ze względu na miejsce zatrzymania. Może on nakazać natychmiastowe zwolnienie zatrzymanego sędziego. O fakcie zatrzymania sędziego prezes sądu apelacyjnego niezwłocznie zawiadamia Krajową Radę Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości i Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej może być sporządzony przez prokuratora lub też podpisany przez adwokata albo radcę prawnego, będącego pełnomocnikiem. Prezes sądu dyscyplinarnego może odmówić przyjęcia wniosku, jeżeli wniosek nie odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonego w kpk, bądź jest bezzasadny. Na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego właściwego do rozpoznania wniosku. Sąd dyscyplinarny rozpoznaje wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej w terminie czternastu dni od dnia jego wpłynięcia do sądu dyscyplinarnego, a swoją decyzję wydaje w postaci uchwały wraz z uzasadnieniem. Przed wydaniem uchwały sąd dyscyplinarny wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego, a także sędziego, przedstawiciela organu lub osobę, którzy wnieśli o zezwolenie, jeżeli się stawią. Ich niestawiennictwo nie wstrzymuje rozpoznania wniosku. Do czasu wydania uchwały zezwalającej na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej wolno podejmować tylko czynności niecierpiące zwłoki.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *