Prawo spadkowe – przyjęcie lub odrzucenie spadku

część I: PRZYJĘCIE LUB ODRZUCENIE SPADKU.

Postępowanie spadkowe co do zasady należy do zakresu działalności sądów. Sądem właściwym jest wyłącznie sąd ostatniego miejsca zamieszkania w Polsce spadkodawcy (tj. zmarłego, który pozostawił spadek), w przypadku niemożności ustalenia tegoż miejsca, sąd w obrębie którego znajduje się majątek spadkowy (lub też jego część). W braku powyższych podstaw, sądem spadkowym zostaje sąd rejonowy m. st. Warszawy.

Dziedziczenie spadku następuje testamentowo, lub ustawowo (w przypadku braku testamentu). Dziedziczenie ustawowe dzieli spadkobierców na grupy, które następująco po sobie, są powołane do dziedziczenia:
W pierwszej kolejności dziedziczy: małżonek i dzieci spadkodawcy (małżonek spadkodawcy nie może jednak otrzymać mniej niż 1/4 spadku);
następnie: małżonek i rodzice spadkodawcy,
rodzeństwo spadkodawcy;
dziadkowie spadkodawcy i ich zstępni;
pasierbowie spadkodawcy;
spadkobiercy konieczni – gmina, Skarb Państwa.
Oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku może nastąpić przed notariuszem lub przed sądem rejonowym (składając właściwe oświadczenie, także w toku postępowania o nabycie spadku) w terminie 6 miesięcy od dowiedzenia się przez spadkobiercę o „tytule swojego powołania”. W przypadku niezłożenia oświadczenia w terminie 6 miesięcy przyjmuje się, że spadek przyjęto wprost, a termienia oświadczenia wygasa. Oświadczenie powinno zawierać:
– imię i nazwisko spadkodawcy
– datę oraz miejsce śmierci spadkodawcy, a także miejsce ostatniego zamieszkania spadkodawcy
– tytuł powołania do spadku
– treść złożonego oświadczenia.
O przyjęciu lub odrzuceniu spadku zawiadamia się wszystkie osoby, które według oświadczenia i przedstawionych dokumentów powołane są do dziedziczenia, choćby w dalszej kolejności.
Z chwilą przyjęcia spadku powstaje obowiązek podatkowy (o tym więcej w kolejnym artykule).
Spadkobierca może:
– przyjąć spadek wprost – wówczas spadkobierca odpowiada za długi bez ograniczeń, tj majątkiem ze spadku, a także osobistym,
– przyjąć spadek z dobrodziejstwem inwentarza – spadkobierca odpowiada za długi, jedynie do wysokości aktywów spadku,
– odrzucić spadek.
Skład i wartość spadku ulegającemu podziałowi ustala sąd.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *